نوشتن برای من درباره ی غروب دیروز سخت است.

دیروز صبح بیداری من از خواب با یک سوگ بزرگ و درد همراه بود.

آیت الله میرزا جواد تبریزی به آسمان پر کشید.

کاش بیشتر می شناختیمش و کاش سیمای ما قبل از عروجش هم نشانی

از او می داد تا مردم امروز نگویند این آقایی که رفت کیست ؟

امروز خدا توفیق داد برای آخرین بار با این پیر فرزانه و عارف وداع کنم.

تشییع جنازه ای که به قول رسول جعفریان پس از وداع قم

با آیت الله العظمی بروجردی بی سابقه بود و نمازی

خوانده شد که در تک تک کلمات آن مردم می گریستند.

این تصویری است که مردم قم هر سال در کوچه و خیابان می دیدند

این مرجع بزرگ در روز شهادت حضرت زهرا با پای پیاده و برهنه از منزل

تا حرم حضرت معصومه با سوگ و گریه عزاداری می کردند.

کاش بزرگان دیگری  که هنوز هستند را قبل ار رفتنشان قدر بدانیم.

سایت رسمی حضرت آیت الله العظمی میرزا جواد تبریزی